submenu

Home


doneerbutton

ANBI

TwitterGoogle BookmarksLinkedInRSS Feed

Nieuwsbrief

Bent u al geabonneerd op de Vajra nieuwsbrief?
aanmelden nieuwsbrief

 

content

Elise en Linda over hun stage voor de Vajra Academy


Belevenissen tijdens onze stage, Linda de Rooij

Tijdens onze stage in Nepal hebben we gekeken naar de mogelijkheden voor een ecologische school in Kathmandu. Deze ecologische school moet een voorbeeldproject worden voor de rest van Nepal en de kinderen bewust maken van het milieu. Hiervoor hebben we gesproken met verschillende bedrijven die zich bezighouden met duurzame energie. We hebben ons wel moeten aanpassen aan de bedrijfscultuur in Nepal. Het is erg hameren als je iets van bedrijven nodig hebt, maar als de bedrijven eenmaal zijn overtuigd van de plannen, willen ze graag meewerken. Hieronder staat een kort verslag van een bezoek aan een biogas installatie bij mensen in Nepal.
Bezoek Biogas installatie bij particulieren

Tijdens de stage hebben we ook contact gelegd met BSP (Biogas Support Program) Nepal. De directeur heeft tijdens een van de afspraken voorgesteld om een project te bezoeken bij een particulier. Dit bezoek is ons goed bijgebleven. De biogas installatie werd goed gebruikt door de bewoners en de bewoners waren ook goed te spreken over de installatie. De biogas installatie stond inmiddels al 10 jaar en voldeed nog aan de wensen van de bewoners. Per dag werd er genoeg gas geproduceerd om te koken. Nadat we met de bewoners hadden gesproken en de installatie hadden bekeken, werd er warme melk aangeboden. Allereerst vreesden we voor onze gezondheid (met oog op de hygiëne) maar we waren ook op de hoogte van beleefdheidsnormen in Nepal. Op het eerste gezicht wilden we het aanbod afslaan maar dat werd afgeraden door onze begeleidster vanuit BSP. We werden uitgenodigd in het huisje van klei/leem (zie foto) waar een houten plankje op de vloer werd gelegd bedoeld als zitplaats. De warme melk met suiker die we kregen voorgeschoteld, was rechtstreeks van de koe en dus apart van smaak. Dit was een bijzondere ervaring die we niet snel zullen vergeten.


De bewoonster maakt warme melk met gas uit de biogas installatie

Tijdens de stage heeft Ram (voorzitter Vajra Foundation Nepal) ons drie plekken laten zien die eventueel in aanmerking komen voor de bouw van de Vaja Academy. Eén plek sprong er meteen uit. Dit stuk grond lag dicht bij de stad maar dat idee had je niet als je er stond. Het was erg groen en sprak ons direct aan. In de buurt ligt een botanische tuin wat ook interessant is om buitenlessen te geven aan de leerlingen. Wij hebben het naar ons zin gehad in Nepal en hopen dat de stichting vooruit kan met de informatie die we hebben aangeleverd.


Wonen in het Vajra hostel, Elise Ruigrok

Wat voor mij deze drie maanden zo bijzonder hebben gemaakt is dat we een kamer hadden in het hostel van Vajra. Dat betekende dat we dag en nacht tussen de kinderen van het hostel hebben gewoond. Op deze manier hebben wij een heel goed contact opgebouwd met de kinderen maar ook met de begeleiders van het hostel. Het viel mij op dat de kinderen allemaal heel erg goed met elkaar om gaan. Er zitten heel veel kinderen in dit hostel die alles met elkaar moeten delen. Ze slapen bij elkaar op de slaapzaal, ze eten met elkaar, ze spelen met elkaar en ze moeten allemaal op hun beurt wachten als ‘s ochtends de tanden gepoetst moeten worden. Nooit heb ik gezien dat er ruzie werd gemaakt. Terwijl kinderen in Nederland al gaan janken als de een een ander koekje krijgt dan de ander. Ik vind dit zo knap. Al die verschillende kinderen die uit verschillende delen van het land komen en of ze nou in een hogere of lagere kaste zitten, ze leven met veel plezier bij elkaar. Ze zijn dankbaar dat ze deze kans hebben gekregen en het is een grote familie.

De begeleiders van het hostel gaan ook erg goed met de kinderen om. Ze zijn een soort vader en moeder voor de kinderen. Als er iets is kunnen ze naar hun begeleider toegaan, of het nu gaat om hun huiswerk of omdat ze zijn gevallen. De begeleiders en de kinderen spelen ‘s middags met z’n allen volleybal. Ik zag ook dat er best veel aan sport werd gedaan in het hostel. Dat vind ik erg goed. Dan kunnen de kinderen even hun energie kwijt en kunnen ze daarna weer fris hun lessen leren. Elke dag wordt er gevolleybald, op zaterdag wordt er gevoetbald en tussendoor zijn er nog allemaal andere mogelijkheden zoals badminton en tafeltennis.

Ik heb het dus erg naar mijn zin gehad die drie maanden in het hostel. Het is leuk om contact met de kinderen op te bouwen en te zien hoe ze leven. Mijn stage is er in ieder geval een stuk bijzonderder door geworden.